Lukasz pospiech

Ogień jest wysoce niszczycielską siłą. Gdy na indywidualnej możliwości znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je jedynej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może objąć prawie całe swoje nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacje od spalanego materiału do poskramiania pożarów wiąże się inne sposoby gaśnicze. Najmodniejszym jest tak woda. Wprawdzie nie w wszelkim przykładu można się nią podawać. W pożarach odnosi się i dość często piany czy proszków. Mniej atrakcyjnym faktem jest branie pary wodnej do dławienia ognia i chronienia jego informowania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba z obecnego, że można ją zaczynać wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych oraz do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie przydaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie opisuje to, że nie można z niej użytkować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest korzystnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych miejsc nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na podawaniu jej pod ciśnieniem w teren pożaru. Dzięki temu staje rozrzedzenie gazów palnych przenoszących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego wzrost, a po kilkorgu minutach gaśnie ogień. Parę bierze się nie właśnie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale te cieczy i gazów. Oraz w niniejszych przykładach ogień musi się szerzyć wyłącznie na obszarze zamkniętym. W regionie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.