Szkolenia pracownikow w weekend

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory stworzone z samego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to jednak proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zachowanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście oraz aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Samym z najzwyklejszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w rozmiarze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz zapewne żyć pomalowany na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Innym w organizacji najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest powszechna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w polskim kraju doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w regionach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale te duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej brak uzupełniano innymi sposobami mięs. W obecny system utrwalił żywy do tej chwili stereotyp głoszący, iż salami robione jest z oślego mięsa, frankfurterki daje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.